Ustawa konstytucyjna - nowelizacja Konstytucji II FN

[Leonid Repulijski]

Czcigodny Kongresie,

wnoszę niniejszy projekt nowelizacji konstytucji i rozpoczynam debatę nad jego uchwaleniem.

Projekt skupiony jest na drobnych poprawkach ogólnych oraz reformie ustroju terytorialnego. Rzeczona reforma polegać ma na implementacji wspólnot autonomicznych; rozgraniczeniu prowincji niebędących członkami takich wspólnot od prowincji, które wchodzą w ich skład oraz na zdefiniowaniu państwa stowarzyszonego.

 

Art. 1.

Niniejszy dokument prawny zmienia brzmienie Konstytucji II Federacji Nordackiej z dnia 31 lipca 2023 roku.

Art. 2.

Dodaje się ustęp 7. do art. 1. o treści:

"czerpie z dorobku oraz tradycji Unii Trzech Narodów, I Federacji Nordackiej i Unii Nordackiej."

Art. 3.

Dodaje się art. 4a. o treści:

W II Federacji Nordackiej obowiązuje następująca hierarchia aktów prawnych:

1) Konstytucja;

2) ustawy specjalne;

3) ratyfikowane umowy międzynarodowe;

4) ustawy zwykłe, zwane także ustawami;

5) akty wykonawcze;

6) prawo lokalne;

7) prawo naturalne i zwyczajowe.

Art. 4.

Zmienia się treść art. 5. ust. 5. z "powołuje członków Federalnej Komisji Wyborczej, która czuwa nad organizacją i przeprowadzeniem wyborów i referendów." na "powołuje Prezesa Federalnej Komisji Wyborczej.".

Art. 5.

Zmienia się treść art. 7. z "Prezydent posiada prawo do weta ustawodawczego, które Kongres może odrzucić." na "Prezydent posiada prawo do weta ustawodawczego, które Kongres może odrzucić większością specjalną.".

Art. 6.

Zmienia się treść art. 9. i 10. o treści:

Artykuł 9.

Kongres uchwala prawo federacyjne.

Artykuł 10.

Kongres wybierany jest na trzymiesięczną kadencję w wyborach tajnych, bezpośrednich, równych, powszechnych i proporcjonalnych. Na członka Kongresu może zostać wybrany wyłącznie obywatel Nordaty.

na:

Artykuł 9.

Kongres to najwyższy organ władzy ustawodawczej w II Federacji Nordackiej.

Artykuł 10.

1. Kongres wybierany jest na trzymiesięczną kadencję w wyborach tajnych, bezpośrednich, równych, powszechnych i proporcjonalnych.
   
   
2. 
   Na Członka Kongresu może zostać wybrany wyłącznie obywatel Nordaty.

 

Art. 7.

Zmienia się treść ust. 1.-3. art. 14. o brzmieniu

1. Kongres uchwala ustawy zwykłe poprzez większość zwykłą ? oddanie ponad połowy głosów ?Za? ustawą.
   
   
2. Kongres uchwala ustawy specjalne poprzez większość kwalifikowaną ? głosów ?Za?.
   
   
3. Kongres uchwala ustawy konstytucyjne poprzez większość kwalifikowaną ? głosów ?Za?.

na:

1. Kongres uchwala ustawy zwykłe poprzez większość zwykłą ? oddanie więcej głosów ?Za? niż ?Przeciw?.
   
   
2. Kongres uchwala ustawy specjalne i ratyfikuje umowy międzynarodowe poprzez większość specjalną ? ? głosów ?Za?.
   
   
3. Kongres uchwala ustawy konstytucyjne poprzez większość konstytucyjną ? ? głosów ?Za?.

 

Art. 8.

Zmienia się treść rozdziału V o brzmieniu:

ROZDZIAŁ V

PROWINCJE

Artykuł 20.

II Federacja Nordacka składa się z samorządnych prowincji, które są jej integralnymi częściami.

Artykuł 21.

Prowincje II Federacji Nordackiej mają prawo do:

1. własnej i zgodnej z prawem federalnym polityki wewnętrznej,
   
   
2. własnej i zgodnej z prawem federalnym ustawy zasadniczej,
   
   
3. własnych symboli,
   
   
4. własnego ciała ustawodawczego oraz wykonawczego,
   
   
5. kultywowania swoich tradycji,
   
   
6. dysponowania własnym majątkiem,
   
   
7. secesji, której tryb określony jest w artykule 23.

Artykuł 22.

Prowincje II Federacji Nordackiej mają obowiązek:

1. szanowania i egzekwowania prawa federalnego,
   
   
2. szanowania i egzekwowania wyroków Najwyższego Sądu Federalnego,
   
   
3. utrzymywania stabilności wewnętrznej, czyli takiego stanu panującego w prowincji, który nie zagraża integralności II Federacji Nordackiej.

Artykuł 23.

1. Prowincja ma prawo do wystąpienia ze struktur II Federacji Nordackiej na podstawie równego i sprawiedliwego referendum ogólnoprowincjonalnego, w którym ponad połowa głosujących opowie się za wyjściem ich regionu z II Federacji Nordackiej.
   
   
2. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku referendum, władze prowincji przedkładają informację o wyniku przed Kongres oraz Prezydenta. Po upływie dwóch tygodni od złożenia pisma z informacją o wyniku referendum, proces secesji dobiega końca. W czasie trwania okresu wyjścia, prowincja dalej jest częścią II Federacji Nordackiej.

na:

[align=center]ROZDZIAŁ V

USTRÓJ TERYTORIALNY

Artykuł 20.

W II Federacji Nordackiej wyróżnia się następujące jednotki podziału terytorialnego:

1) Państwa stowarzyszone,

2) Wspólnoty autonomiczne,

3) Prowincje wolne,

4) Prowincje wspólnotowe,

5) Dystrykty.

Artykuł. 21.

1. Państwo stowarzyszone to niepodległy albo częściowo niepodległy kraj, który na podstawie zawartego z II Federacją Nordacką traktatu zdecydował się na przekazanie jej części swoich suwerennych uprawnień. W szczególności dotyczy to wspólnej waluty, wojska, polityki zagranicznej lub współdzielenia systemów informatycznych. 
   
   
2. Prawa i obowiązki danego państwa stowarzyszonego reguluje zawarty z nim traktat ratyfikowany przez Kongres.

Artykuł 22a.

1. Wspólnota autonomiczna to zrzeszenie kilku prowincji wspólnotowych II Federacji Nordackiej.
   
   
2. Wspólnoty autonomiczne zakładane są przez władze minimum dwóch prowincji wolnych, które wspólnie wypracowują konstytucję swojej wspólnoty, a następnie uzyskają zgodę Kongresu, wyrażoną większością zwykłą, na jej wejście w życie. Taka konstytucja musi zawierać przepisy regulujące proces przystępowania nowych prowincji do wspólnoty i ich występowania ze wspólnoty.
   
   
3. Wspólnota autonomiczna rozwiązywana jest, jeśli w jej strukturach znajduje się mniej niż dwie prowincje wspólnotowe, a liczba zameldowanych w niej osób nie przekracza czterech.
   
   
4. Wspólnoty autonomiczne posiadają wszelkie prawa przysługujące prowincji wolnej, a ponadto prawo do:
   
   1. własnych organów władzy,
      
      
   2. samodzielnego prowadzenia polityki zagranicznej zgodnej z interesami II Federacji Nordackiej,
      
      
   3. zawierania umów międzynarodowych zgodnych z prawem II Federacji Nordackiej,
      
      
   4. pierwszeństwa prawa lokalnego nad aktami wykonawczymi II Federacji Nordackiej.
   
   
5. Wspólnoty autonomiczne mają obowiązek:
   
   1. przestrzegać przepisów swoich konstytucji,
      
      
   2. szanowania i egzekwowania prawa federalnego z wyłączeniem aktów wykonawczych,
      
      
   3. szanowania i egzekwowania wyroków Najwyższego Sądu Federalnego,
      
      
   4. utrzymywania stabilności wewnętrznej, czyli takiego stanu panującego w regionie, który nie zagraża integralności II Federacji Nordackiej.
   
   
6. W przypadku, gdy polityka zagraniczna prowadzona przez Wspólnotę Autonomiczną rażąco godzi w interesy II Federacji Nordackiej, Kongres ma prawo podjąć uchwałę poprzez większość specjalną o tymczasowym przejęciu kontroli nad dyplomacją wspólnoty przez władze federalne - nie dłużej niż na 3 miesiące. Wspólnota autonomiczna ma prawo zaskarżyć decyzję Kongresu do Najwyższego Sądu Federalnego, jeśli uzna uchwałę za bezzasadną.
   
   
7. Kongres ma prawo anulować zmiany przepisów dotyczących przystępowania i występowania prowincji ze wspólnoty zawartych w konstytucji wspólnotowej, jeśli uzna je za nieracjonalne lub niezgodne z Konstytucją II Federacji Nordackiej. Wniosek o podjęcie uchwały w tej sprawie wnosi minimum dwóch Kongresmenów, a uchwała podejmowana jest poprzez większość specjalną.

Artykuł 22b.

1. Prowincja wolna to samorządny region będący integralną częścią II Federacji Nordackiej, który nie podlega żadnej wspólnocie autonomicznej.
   
   
2. Prowincje wolne posiadają wszelkie prawa przysługujące prowincji wspólnotowej, a ponadto prawo do:
   
   1. ustanawiania prawa lokalnego i prowadzenia własnej polityki wewnętrznej zgodnych z prawem federalnym,
      
      
   2. własnego ciała ustawodawczego oraz wykonawczego,
      
      
   3. dysponowania własnym majątkiem,
   
   
3. Prowincje wolne mają obowiązek:
   
   1. szanowania i egzekwowania prawa federalnego oraz wyroków Najwyższego Sądu Federalnego,
      
      
   2. utrzymywania stabilności wewnętrznej, 
   
   
4. Prowincja wolna staje się prowincją wspólnotową wraz z przystąpieniem do wspólnoty autonomicznej lub wraz z jej utworzeniem.

Artykuł 22c.

1. Prowincja wspólnotowa to integralna część wspólnoty autonomicznej, która niegdyś była prowincją wolną albo samorządem w niepodległym państwie, które przystąpiło do II FN jako wspólnota autonomiczna.
   
   
2. Prowincja wspólnotowa ma prawo do:
   
   1. kultywowania swoich tradycji,
      
      
   2. samodzielnego określania swojej symboliki.
   
   
3. Prowincja wspólnotowa ma obowiązek przestrzegać prawa federalnego oraz prawa wspólnoty autonomicznej, do której należy.
   
   
4. Prowincja wspólnotowa staje się prowincją wolną wraz z wystąpieniem ze wspólnoty autonomicznej.

Artykuł 22d.

Dystryktami są obszary II Federacji Nordackiej pozbawione autonomii i pozostające pod bezpośrednią kontrolą władz centralnych.

Artykuł 23.

1. Prowincje wolne i wspólnoty autonomiczne mają prawo do wystąpienia ze struktur II Federacji Nordackiej na podstawie równego i sprawiedliwego referendum ogólnoprowincjonalnego, w którym ponad połowa głosujących opowie się za wyjściem ich regionu z II Federacji Nordackiej.
   
   
2. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku referendum, władze regionu przedkładają informację o wyniku przed Kongres oraz Prezydenta. Po upływie dwóch tygodni od złożenia pisma z informacją o wyniku referendum, proces secesji dobiega końca. W czasie trwania okresu wyjścia, prowincja dalej jest częścią II Federacji Nordackiej.

Art. 9.

Ustawa wchodzi w życie wraz z podpisaniem przez Prezydenta II Federacji Nordackiej.[/align]

DW: @Członek Kongresu

[Użytkownik Usunięty 233511]

Dwa pytania do projektodawcy @Leonid Repulijski :

1. Co jeśli wspólnota autonomiczna będzie prowadziła politykę zagraniczną niezgodną z tą federalną? Jakie działania może podjąć rząd lub Kongres żeby ten stan zmienić i przywołać władze takiej wspólnoty do porządku?
   
   
2. Prawo do posiadania konstytucji lokalnej widzę tylko we wspólnotach autonomicznych. Co w takim razie z prowincjami wolnymi? Czy wraz z tą ustawą one tracą do tego prawo?

[Leonid Repulijski]

1. Myślę, że pierwszym krokiem byłoby udzielenie przez władze centralne upomnienia Wspólnocie Autonomicznej. Jeśli po takim upomnieniu WA dalej będzie prowadzić politykę godzącą w interesy II Federacji Nordackiej, np. podpisywała z naszym wrogiem umowy w sprawie budowy baz wojskowych na jej terytorium, to sprawa powinna zostać zgłoszona do sądu. W odrębnej ustawie, np. w ustawie o Najwyższym Sądzie Federalnym możemy zawrzeć, jakie sankcje może nałożyć sąd na nieposłuszną WA. Może tymczasowe przejęcie kontroli nad dyplomacją wspólnoty przez władze centralne? Konstytucja jest już wystarczająco obszerna. Takie szczegóły trzeba zawierać w ustawach skupiających się na danej kwestii.
   
   
2. Zarówno WA jak i wolna prowincja mają według projektu prawo do uchwalania prawa lokalnego, a co za tym idzie - konstytucji lokalnej. Kwestia konstytucji wspólnotowej została poruszona tylko w aspekcie obowiązków - że zmiany tej konstytucji wymagają aprobaty Kongresu. Po namyśle zastanawiam się jednak, czy to jest nam potrzebne? W tej kontroli zmian konstytucji chodziło mi o to, aby władze centralne pilnowały, by w konstytucji wspólnotowej znalazły się przepisy dot. przyłączania się i odłączania się prowincji i żeby nie były one wzięte z kosmosu. W praktyce może to doprowadzić do nadużyć ze strony władz federalnych. Może więc trzeba doprecyzować, że zmiana tych konkretnych zapisów konstytucji wymaga aprobaty Kongresu, a całą resztę można zmieniać dowoli?

@Waksman