Forum Nordaty

Przed imponującym i jak zwykle otoczonym kwiatami Mauzoleum zatrzymała się kawalkada limuzyn. Z pierwszej z nich wysiadł niezwłocznie Prezydent August, chwilę oczekując na Prezydenta Bialenii oraz tamtejszego Ministra Spraw Zagranicznych. Tuż po tym zaprosił ich gestem do podejścia do marmurowej budowli, objaśniając:

- Wasze Ekscelencje, oto jest miejsce wiecznego spoczynku doczesnych szczątków wielkiego nordackiego bohatera, Premiera Leonida Repulijskiego. Kroczył on w awangardzie pannordatyzmu, był zapowiedzią Odrodzenia Narodowego, a tragiczna jego v-śmierć uczyniła go nordackim męczennikiem. Smutna to historia, ale jako władze FN staramy się dążyć do uczynienia Nordaty miejscem, z którego byłby dumny. Można powiedzieć, że to taki nasz... patron. Pewnie i w Waszej Republice macie kogoś takiego. Serdecznie zapraszam do złożenia mu hołdu, jako i ja czynię -

Tu na drobny sygnał jeden z członków delegacji zbliżył się z rozliczną ilością bukietów kwiatów. August wziął jeden, po czym w ciszy złożył go przed Mauzoleum.

Prezydent Suworow z powagą przyjął słowa gospodarza, powoli zbliżając się do marmurowej budowli. 

- Historia każdego wielkiego narodu pisana jest wizją takich ludzi jak Premier Repulijski - odezwał się Suworow, głosem przyciszonym, lecz wyraźnym. - W Bialenii również kłaniamy się cieniom naszych budowniczych. Nasz Patron, uczył nas, że bez fundamentu wartości i pamięci, żadne państwo nie przetrwa próby czasu. Rozumiem ten ból i tę dumę, Panie Prezydencie.

 

Piotr Suworow odebrał od delegata przygotowany bukiet. Przez chwilę trzymał go w dłoniach, patrząc na inskrypcje na marmurze, po czym pewnym, ale pełnym szacunku ruchem złożył kwiaty obok wiązanki Augusta. Wyprostował się i przez kilka sekund trwał w milczeniu, oddając hołd nordackiemu bohaterowi.

 

Następnie odwrócił się do Prezydenta de la Sparasana, kładąc mu dłoń na ramieniu w geście solidarności.

 

- Niech ta chwila zadumy nad przeszłością będzie dobrym zwiastunem dla naszej wspólnej przyszłości. 

- Dobrze wiedzieć, że Bialenia rozumie wagę przeszłości. W końcu bez niej nie bylibyśmy w tym miejscu, w którym jesteśmy dziś - odpowiedział August - Ale koniec już smutków, w końcu trzeba spojrzeć w przyszłość, a tam mamy jeszcze wiele do zobaczenia. Na przykład achkovski Plac Centralny, zapewne już tam na nas czekają - dodał.

- Zatem ruszajmy!

Po mauzoleum krecił się podejrzany jegomość, który zaczepiał wizytujących, opowiadając im trivię z życia L. Repulijskiego, np. "Czy wiedziałeś, że połowę swoich postów Repulijski napisał jeszcze w 2023?", albo "Czy chcesz porozmawiać o naszym Zbawcy, Leonidzie Repulijskim?".