Forum Nordaty

Przechodzimy do zadawania pytań do expose. Głosowanie nad wotum zaufania rozpocznie się 23 maja o godzinie 14:00.

Kamiljan de Harlin pisze: 22 maja 2025, 13:52

Panie Premierze, ja ze swojej strony ponowię kilka pytań zadanych pańskiemu poprzednikowi:

1. Jak zamierza Pan pogodzić ze sobą pełnienie funkcji Premiera II Federacji Nordackiej z funkcją Króla Związku Winkulijskiego?

2. Jakie konkretne kroki zostaną podjęte, aby zrealizować wizję zjednoczonej Nordaty? Czy planowane są jakieś formalne sojusze, traktaty lub wspólne instytucje między państwami kontynentu? W jaki sposób chce Pan sprawić, aby II Federacja Nordacka uzyskała legitymację i zaufanie innych państw Kontynentu Nordackiego?

3. Jaką przyszłość widzi Pan dla Paktu Achkovskiego?

4. Czy planuje Pan Premier systematyczne raportowanie prac rządu przed Kongresem i obywatelami, a jeśli tak, to w jakiej formie?

5. Jakie kroki i działania zamierza Pan podjąć, jeśli pański rząd nie uzyskałby legitymacji od Kongresu w formie wotum zaufania?

@Bolesław Kirianóo von Hohenburg

 

 

Wasza Ekscelencjo Spikerze,

już odpowiadam na zadane pytania.

1. Uważam, że w naszym przypadku jest to więcej zaleta niż wada. Monarcha w Związku Winkulijskim pełni funkcje głównie reprezentatywne, a jego wpływ na politykę jest ograniczony i zależy w dużej mierze od stosunków z Ministrem Stanu. Po mojej proklamacji w Winkulii od razu zapowiedziałem, że przy podejmowaniu ważnych decyzji będę organizował częste ankiety, aby dowiedzieć się, jaka jest wola Winkulijczyków. Na pewno nie będę jednak z jednej strony starał się na siłę integrować ZW z IIFN, jeśli większość jego obywateli tego nie chcę, a z drugiej będę na miarę możliwości hamował wszelką politykę wrogości i uprzedzeń wobec Nordatczyków, która na szczęście na winkulijskich szczytach władzy jest już coraz odleglejszą przeszłością. Swoją rolę jako podwójnego "decydenta" (w cudzysłowie, gdyż moim faktycznym odpowiednikiem w ZW jest wspomniany Minister Stanu) w Winkulii i Nordacie widzę właśnie jako takiego dwustronnego ambasadora współpracy, który swą osobą zagwarantuje coraz lepsze i lepsze stosunki między obiema grupami obywateli.
   
   
2. Przede wszystkim, żeby pójść naprzód i wynieść integrację nordacką na wyższy poziom, musimy nie popełnić błędów przeszłości. Unia Nordacka może i była dobrym preludium dla II Federacji, ale nie bardzo sprawdziła się jako ogólnokontynentalna organizacja międzynarodowa. Wydaje mi się, że jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy była nadmierna centralizacja całej inicjatywy, przez co nie każde państwo chciało uczestniczyć w pełnej integracji. Od powstania II Federacji Nordackiej przeciwdziałamy temu problemowi, m.in. poprzez wprowadzenie integracji trzech prędkości (państwo stowarzyszone, wspólnota autonomiczna, prowincja). Trzeba jednak pójść jeszcze o parę kroków dalej i zaproponować pozostałym państwo Nordaty szereg inicjatyw międzynarodowych skupionych wokół różnych aspektów współpracy. Zamiast jednego molocha, Unii Nordackiej bis, której członkostwo wiążę się z szeregiem wyrzeczeń, wśród których dla poszczególnych potencjalnych partnerów znajdzie się tych parę nieakceptowalnych, stworzymy wiele paktów i organizacji - Pakt Achkovski dla obronności, Strefa Serte dla wymiany usług, towarów i ludności, Rada Morza Fińskiego (v-bałtyckiego) dla regulacji spraw związanych z tymże zbiornikiem wodnym, "Nordatpol" (nazwa robocza) dla współpracy organów ścigania, a nad nimi wszystkimi Szczyty Integracji Nordackiej, na których będziemy planować kolejne działania. Dzięki temu skład państw członkowskich danej organizacji międzynarodowej nie musi pokrywać się z innymi, a w rezultacie maksymalizujemy liczbę państw, które z nami współpracują. II Federacja może użyczyć partnerom swoich systemów informatycznych, świetnie rozwijanych dzięki uprzejmości załogi NKI, a pozostałe państwa Nordaty mają łącznie duży potencjał demograficzny i potężne rynki zbytu, na których skorzystamy z kolei my. Zbudujmy wizerunek największego inicjatora współpracy na Kontynencie Nordackim, a legitymizacja i zaufanie przyjdą same.
   
   
3. Pakt Achkovski musi się zmienić, to pewne. Dotychczasowa forma, w której jest on na wpół uśpionym "straszakiem" chroniącym swoich członków artykułem szóstym Traktatu o Pakcie Achkovskim (zbrojna napaść na jednego z członków itp.) nie okazała się wystarczająca. Chciałbym, żeby Pakt był organizacją bardziej "ofensywną" w dobrym tego słowa znaczeniu, to znaczy żeby miała własne wspólne misje, manewry i ekspedycje, a potencjalnie także terytoria "pod opieką", administrowane wojskowo przez wyznaczonych członków Paktu. Do tego trzeba znacznie rozbudować strukturę dowodzenia i rozpocząć dialog z potencjalnymi kandydatami na nowych członków, czego oni by od Paktu oczekiwali. Moim celem będzie uczynienie z tego sojuszu głównego stabilizatora Kontynentu Północnego.
   
   
4. Lepszym w mojej opinii rozwiązaniem od okresowych raportów jest informowanie opinii publicznej na bieżąco, kiedy udaje się coś doprowadzić do końca lub gdy jest jakaś pilna sprawa. Głównym do tego narzędziem będą oświadczenia Prezesa Rady Ministrów publikowane w jej dziale, nie wykluczam także wystąpień przed Kongresem, gdy będzie to potrzebne.
   
   
5. My również nie zamierzamy zostawać totalną opozycją. Utworzymy gabinet cieni i będziemy starali się współpracować z kolejnym rządem tam, gdzie będzie to możliwe, realizując jak najwięcej z naszego programu.

Jeśli można, pozwolę sobie do pytań JE Spikera dostawić własne:

6. Czy powołanie tak dużej ilości organizacji jak wskazano w punkcie 2. (przebudowany Pakt Achkovski, w szczególności Nordatpol) nie wywoła biurokratycznego zamętu? I czy nie będzie to ilość organizacji nieproporcjonalna do liczby działających w nich osób?

7. Wspomniane stosunki z Winkulią od dawna określiłbym jako "chłodne" (i chyba nie jestem w tej opinii odosobniony). Czy są planowane jakieś konkretne działania w celu ich poprawy?

8. Jak Szanowny Pan Premier zapatruje się na kwestię współpracy z tą częścią opozycji, która nie znalazła się w obecnym rządzie?

9. Tu powtórzę, ale myślę, że jest ono warte powtórzenia, pytanie zadane Szanownemu Uprzedniemu Premierowi: Jak Szanowny Pan Premier zapatruje się na kwestię reformy wymiaru sprawiedliwości?

August de la Sparasan pisze: 23 maja 2025, 14:15Jeśli można, pozwolę sobie do pytań JE Spikera dostawić własne:

6. Czy powołanie tak dużej ilości organizacji jak wskazano w punkcie 2. (przebudowany Pakt Achkovski, w szczególności Nordatpol) nie wywoła biurokratycznego zamętu? I czy nie będzie to ilość organizacji nieproporcjonalna do liczby działających w nich osób?

7. Wspomniane stosunki z Winkulią od dawna określiłbym jako "chłodne" (i chyba nie jestem w tej opinii odosobniony). Czy są planowane jakieś konkretne działania w celu ich poprawy?

8. Jak Szanowny Pan Premier zapatruje się na kwestię współpracy z tą częścią opozycji, która nie znalazła się w obecnym rządzie?

9. Tu powtórzę, ale myślę, że jest ono warte powtórzenia, pytanie zadane Szanownemu Uprzedniemu Premierowi: Jak Szanowny Pan Premier zapatruje się na kwestię reformy wymiaru sprawiedliwości?

6. Oczywiście jest taka opcja, dlatego trzeba będzie kolejne tego typu organizacje powoływać stopniowy i cały czas monitorować, czy gra nie przestaje być warta świeczki. Jeśli sprawy przybiorą taki obrót, będziemy łączyć kompetencje poszczególnych porozumień, żeby zmniejszyć ich ilość, chciałbym jednak w miarę możliwości takie sytuacji uniknąć, bo znowu wrócimy do punktu wyjścia, w którym integracja jest całkowicie albo prawie całkowicie nieatrakcyjna.

7. Tak, oprócz m.in. współpracy z Winkulią w wymiarze kulturowym, która to jest w Związku na wysokim jak na Nordatę poziomie już za poprzedniej kadencji Ministra Stanu odbywały się wstępne ustalenia co do udziału naszego (głównie) wschodniego sąsiada w Wielkim Systemie Gospodarczym i jestem przekonany, że do końca naszej kadencji Kongresu uda się pomyślnie zakończyć temat tego typu współpracy gospodarczej.

8. Będę rad, jeśli sprawdzą się deklaracje JE Andrzeja Ordyńskiego czynione wyżej i opozycja będzie skora do współpracy i konstruktywnego dialogu w czasie procesu kształtowania prawodawstwa. Rząd będzie wsłuchiwał się w zdanie opozycji na przedstawiane tematy i jeśli tylko będzie to możliwe i pożyteczne - stosował się do wygłoszonych sugestii.

9. Nie muszę nikogo przekonywać, że obecnie sądownictwo jest w dosyć opłakanym stanie. Trzeba oczywiście zreformować prawo i dopuścić asesorów do rozpatrywania spraw, z którymi nie są bezpośrednio związani, tak, żeby usprawnić funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości, ale jeszcze przed tym należy pilnie obsadzić funkcję Sędziego Najwyższego NSF. Mimo, że ustawowy obowiązek powołania Sędziego na wakat przeszedł z Kongresu na Prezydenta, Rada Ministrów będzie pozostawać w kontakcie z Pałacem i również będzie poszukiwać chętnych i kompetentnych osób, żeby później przekonać Pana Prezydenta do podjęcia wobec nich odpowiednich działań.

W związku z upłynięciem maksymalnego czasu przewidzianego przez ustawę na pytania do expose, przechodzimy do głosowania nad wotum zaufania.\

Głosowanie zakończy się 27 maja o godz 13:00.  @Członek Kongresu

 

ZA: [ ]

PRZECIW: [ ]

WSTRZYMANIE: [ X ]

ZA: [X]PRZECIW: [ ]

WSTRZYMANIE: [ ]