Forum Nordaty

Dzisiaj w centrum Achkova zgromadziły się setki tysięcy Nordatczyków z całego Kontynentu Północnego, aby pod patronatem Rządu i Pałacu Prezydenckiego świętować rocznicę wydarzenia znanego jako Zjednoczenie Unii i Federacji, kończącego trwający prawie miesiąc rozłam między dwoma ośrodkami integracji nordackiej, który miał miejsce w październiku i listopadzie 2018.

27 października 2018 znaczna część obywateli upadającej już wówczas Unii Trzech Narodów wystąpiła z związku, by powołać własny byt i dając tym samym początek I Federacji Nordackiej (2018-2020). Pozostała mniejszość skupiona wokół Kamiljana de Harlina i Erlicha Mentza przekształciła UTN w Unię Nordaty Północnej i wprowadziła w niej monarchię. 

Propozycja świętowania całego wydarzenia zamiast raczej smutnej rocznicy rozłamowej 27.10.2018 wyszła ze strony środowiska ultranordackiego w ramach Koalicji Konserwatywnej i miała podkreślać fakt, że faktyczny początek IFN mógł mieć miejsce jedynie po uśmierzeniu kryzysu w środowiskach pannordackich. 

W międzyczasie w Los Alexos trwały przygotowania do drugiej części dzisiejszych obchodów, a mianowicie do pochowania głównego uczestnika tamtych wydarzeń, Kamiljana de Harlina. Choć plotki mówią, że były Prezydent II Federacji wciąż gdzieś żyje, Nordata oficjalnie uznała go za zmarłego. Ze względu na jego publicznie wyznawaną i gorliwą wiarę kirystyczną państwowa część uroczystości na jego cześć poprzedzone zostaną obrządkiem kiryjskim. 

Oba ośrodki wydarzeń będą na żywo nagrywanie i transmitowane na wszystkie krańce Pollinu, twierdzi dziennikarz Nordackiej Telewizji Narodowo-Obywatelskiej, Sunnit Maharażsiyahbi. 

Na centralnym placu Achkova ustawiono niewielką mównicę. Nie rzucała się ona zbytnio w oczy, toteż wielu ze zgromadzonych zwróciło na nią uwagę dopiero wtedy, gdy wszedł na nią premier Federacji August de la Sparasan, który odchrząknął i w chwilę potem rozpoczął przemówienie:

- Szanowni Zgromadzeni, Obywatele Nordaty, Nordatczycy!

Dzisiejszy dzień jest dniem jednocześnie radości i smutku. Żegnamy dziś bowiem człowieka nadzwyczaj zasłużonego dla Kontynetu Północnego, Kamiljana Harlina. Zarazem jednak celebrujemy miniony sukces, który był jego udziałem. Siedem lat temu, 24 listopada 2018 roku Doctrina, Ardemia i Brandia, tworzące Unię Nordaty Północnej, przyłączyły się do I Federacji Nordackiej. Wydarzenie z pozoru jak wiele przeszłych zdarzeń w historii naszego Kontynentu, którego dzieje wypełnione są przecież uniami, traktatami i zjednoczeniami. To tutaj jednak doprowadziło do praktycznej zmiany Unii Trzech Narodów (której prawną kontynuacją była wspomniana Unia Nordaty Północnej) w I Federację Nordacką (duchową spadkobierczynię UTN), której pannordacka misja została zalegitymizowana. Był to triumf rozwagi i woli pojednania nad dumą i trzymaniem się symbolu, który utracił znaczenie. Czymś takim była chcąca kontynuować istnienie kadłubowej po odejściu większości działaczy i regionów Unii Trzech Narodów Unia Nordaty Północnej, o czym wiedział Kamiljan Harlin, który po przejęciu tam władzy postanowił doprowadzić do powrotu tychże rejonów do Zjednoczonej Nordaty reprezentowanej przez Federację. Wybrał działanie wspólnie ponad sporami. Jest to kolejny dowód, iż był on wielkim pannordatystą, którym kierowała idea jednoczenia kontynetu. Nie należy jednak zapominać o tym, że nie był jednym architektem tego procesu. I Federacja Nordacka powstała wysiłkiem wielu osób. Osób zdolnych przedłożyć sprawę pannordacką nad osobiste interesy. 

W dzisiejszych czasach niezmiernie tego potrzebujemy. W końcu nordatosceptycyzm nadal jest w formie, nadal w formie są silne podziały, nadal debata polityczna nazbyt często polega na obrzucaniu się pomyjami. Kluczem do istnienia i wzrastania w siłę Federacji jest przełamanie podziałów. Mikroświat tego potrzebuje. Jeśli jest to jeszcze możliwe. Warto jednak mieć nadzieję, że jest.

Cześć pamięci Kamiljana Harlina. -

Tu zakończył i zszedł z mównicy, oddając ją kolejnym chcącym wygłosić kilka słów do Nordatczyków i mikroświat.