List Patriarchy Ałłapola
: 20 lut 2026, 2:29
Późnym wieczorem 20 lutego w położonym nieopodal Ałłapola Monasterze Suniwskim (w którym od sierpnia ubiegłego roku, gdy został zwolniony przez władze imperatorskie przebywa Patriarcha Ałłapola Agapit) sekretarz Konsystorza Patriarchy odczytał i podał do publicznej wiadomości list patriarchy następującej treści:

Дорогі брати і сестри!
Po raz pierwszy, odkąd, dzięki waszej gorliwej modlitwie i wytrwałej postawie odzyskałem wolność zwracam się do Was. Na samym początku chciałbym więc z całego serca podziękować, za każdą modlitwę, każdą prośbę skierowaną do władz i każdy gest życzliwości. Tylko dzięki Wam i łasce naszego Pana wytrwałem trudny czas uwięzienia. W tym miejscu pragnę także wspomnieć tych wszystkich, którzy w tym trudnym czasie, pomimo licznych szykan i prześladowań wiernie trwali przy swojej wierze. Niektórzy z nich znosili dzielnie krzywdy znacznie większe, a niejeden z nich za wiarę musiał oddać życie. Wasza wiara i jedność w tym tragicznym okresie powinna być wzorem dla przyszłych pokoleń.
Jednocześnie w tych trudnych czasach, znaleźli się wśród Nas również tacy, którzy w poczuciu zagrożenia i osamotnienia postanowili uciec się do przemocy. Wszelkie takie akty zasługują wyłącznie na absolutne potępienie stojąc w całkowitej sprzeczności z ewangelicznymi wartościami i nie mogą być w najmniejszym stopniu usprawiedliwiane wiarą, czy nawet zaznanymi krzywdami. Odwoływanie się ich sprawców do retoryki religijnej nie tylko wprowadzało raniącą wrogość między wyznawcami religii, ale też dawało pretekst tym, którzy godzili w Nasz Kościół.
Ubolewam ogromnie nad stanem, w jakim znajduje się obecnie Nasza wspólnota. Duchowni i wierni żyją w rozproszeniu, mienie Kościoła jest konfiskowane lub niszczone. Ten stan trzeba jak najszybciej zmienić, byśmy jak najprędzej mogli w sposób pełny i wolny kroczyć na drodze do zbawienia.
Od mojego oswobodzenia w sierpniu przebywałem i nadal przebywam w klasztorze w Suniwcach, gdzie nie tylko korzystam z potrzebnej opieki lekarskiej i odpoczynku, ale też nie ustaję w wysiłkach, aby do zdrowia mógł powrócić Nasz Święty Kościół. Nie dałbym rady tych starań prowadzić sam, dlatego też składam wyrazy największego uznania dla mojego zespołu medycznego, całego mego Konsystorza, oraz wszelkich ludzi dobrej woli, którzy służyli i służą modlitwą, radą pracą i ofiarą Naszemu wspólnemu dziełu. Tym wszystkim z całego serca błogosławię.
Nadchodząca Niedziela Seropustna będzie dniem moich przenosin do Ałłapola, kiedy to też po raz pierwszy od mego uwięzienia będę modlił się publicznie z Wami sprawując Liturgię. Głęboko ufam, że nadchodzący czas Wielkiego Postu stanie się czasem duchowego odrodzenia zarówno Kościoła jak i każdego z Nas.
Zwracam się zatem i do Was, umiłowani bracia i siostry, abyście na miarę Waszych możliwości wspomogli ogromne dzieło jakim jest odbudowa Świętego Kościoła na naszych ziemiach. Proszę też pokornie braci naszych w wierze na całym Pollinie o ujęcie się nad tymi Synami i Córami Kościoła, nad którymi opiekę mi powierzono, a którzy ostatnie lata prześladowania z powodu swej wiary znosić musieli. Wołam także do wszelkich ludzi dobrej woli, aby łaskawie wsparli starania nasze.
Амінь.
Dodał również, że Liturgię patriarcha zamierza odprawić w Soborze Narodzenia Matki Bożej w Ałłapolu o godzinie 12. Po Liturgii patriarcha ma wygłosić krótkie oświadczenie, w którym nakreśli plan odbudowy struktur kościelnych.

Patriarcha Ałłapola i całej Abachazji
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
Патриарх на Алопол и цяла Абахазия
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
Патриарх на Алопол и цяла Абахазия
Дорогі брати і сестри!
Po raz pierwszy, odkąd, dzięki waszej gorliwej modlitwie i wytrwałej postawie odzyskałem wolność zwracam się do Was. Na samym początku chciałbym więc z całego serca podziękować, za każdą modlitwę, każdą prośbę skierowaną do władz i każdy gest życzliwości. Tylko dzięki Wam i łasce naszego Pana wytrwałem trudny czas uwięzienia. W tym miejscu pragnę także wspomnieć tych wszystkich, którzy w tym trudnym czasie, pomimo licznych szykan i prześladowań wiernie trwali przy swojej wierze. Niektórzy z nich znosili dzielnie krzywdy znacznie większe, a niejeden z nich za wiarę musiał oddać życie. Wasza wiara i jedność w tym tragicznym okresie powinna być wzorem dla przyszłych pokoleń.
Jednocześnie w tych trudnych czasach, znaleźli się wśród Nas również tacy, którzy w poczuciu zagrożenia i osamotnienia postanowili uciec się do przemocy. Wszelkie takie akty zasługują wyłącznie na absolutne potępienie stojąc w całkowitej sprzeczności z ewangelicznymi wartościami i nie mogą być w najmniejszym stopniu usprawiedliwiane wiarą, czy nawet zaznanymi krzywdami. Odwoływanie się ich sprawców do retoryki religijnej nie tylko wprowadzało raniącą wrogość między wyznawcami religii, ale też dawało pretekst tym, którzy godzili w Nasz Kościół.
Ubolewam ogromnie nad stanem, w jakim znajduje się obecnie Nasza wspólnota. Duchowni i wierni żyją w rozproszeniu, mienie Kościoła jest konfiskowane lub niszczone. Ten stan trzeba jak najszybciej zmienić, byśmy jak najprędzej mogli w sposób pełny i wolny kroczyć na drodze do zbawienia.
Od mojego oswobodzenia w sierpniu przebywałem i nadal przebywam w klasztorze w Suniwcach, gdzie nie tylko korzystam z potrzebnej opieki lekarskiej i odpoczynku, ale też nie ustaję w wysiłkach, aby do zdrowia mógł powrócić Nasz Święty Kościół. Nie dałbym rady tych starań prowadzić sam, dlatego też składam wyrazy największego uznania dla mojego zespołu medycznego, całego mego Konsystorza, oraz wszelkich ludzi dobrej woli, którzy służyli i służą modlitwą, radą pracą i ofiarą Naszemu wspólnemu dziełu. Tym wszystkim z całego serca błogosławię.
Nadchodząca Niedziela Seropustna będzie dniem moich przenosin do Ałłapola, kiedy to też po raz pierwszy od mego uwięzienia będę modlił się publicznie z Wami sprawując Liturgię. Głęboko ufam, że nadchodzący czas Wielkiego Postu stanie się czasem duchowego odrodzenia zarówno Kościoła jak i każdego z Nas.
Zwracam się zatem i do Was, umiłowani bracia i siostry, abyście na miarę Waszych możliwości wspomogli ogromne dzieło jakim jest odbudowa Świętego Kościoła na naszych ziemiach. Proszę też pokornie braci naszych w wierze na całym Pollinie o ujęcie się nad tymi Synami i Córami Kościoła, nad którymi opiekę mi powierzono, a którzy ostatnie lata prześladowania z powodu swej wiary znosić musieli. Wołam także do wszelkich ludzi dobrej woli, aby łaskawie wsparli starania nasze.
Амінь.
Агапіт,
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
20 лютого 2026 р., Сунівці
Патріарх Аллопольський і всієї Абахазії
20 лютого 2026 р., Сунівці
Dodał również, że Liturgię patriarcha zamierza odprawić w Soborze Narodzenia Matki Bożej w Ałłapolu o godzinie 12. Po Liturgii patriarcha ma wygłosić krótkie oświadczenie, w którym nakreśli plan odbudowy struktur kościelnych.



