Posiedzenie inauguracyjne Kongresu IV kadencji

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Tu była wiadomość o przejściu do kolejnej części posiedzenia inauguracyjnego, ale pominąłem fakt, że jeden Kongresmen jeszcze nie zagłosował. Najmocniej przepraszam.

[Kamiljan de Harlin]

Przepraszam, że zakłócam obrady, ale pragnę zwrócić uwagę na obstrukcję kongresową. Gdzie kolejny punkt posiedzenia?

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Tak, kolejny punkt posiedzenia powinien zostać przedstawiony wczoraj po 18:00, niestety nie mogłem tego zrobić z uwagi na wczorajsze ograniczenie do urządzeń mobilnych. Wracając jednak do posiedzenia...

W związku z upływem czasu, kończę głosowanie. Głosowało 4 Kongresmenów, 4 z nich głosowało ZA wszystkimi trzema kandydaturami, żaden nie zagłosował PRZECIW lub WSTRZYMUJĘ SIĘ wobec jakiegokolwiek kandydata. Informuję, że wobec uzyskania wymaganej większości, Koledzy Kongresmeni @Henryk Ziemiański@Alastor Brodzicki@Piotr Jankowski uzyskali stanowiska Vajs-Spikerów. Moje gratulacje.

Przechodzimy do kolejnego punktu posiedzenia inauguracyjnego, jakim jest wygłoszenie exposé przez Pana Premiera @Piotr Jankowski. Ma on maksymalnie 48 godzin na jego wygłoszenie. Za zgodą połowy Kongresu (w naszym przypadku 3+) czas ten można wydłużyć do 4 dób (96 godzin). Potem nastąpi doba na zadawanie pytań dotyczących przemówienia.

 

DW: @Piotr Jankowski

[Piotr Jankowski]

Wysoka Izbo!

Nie jest tajemnicą, iż objęcie przeze mnie stanowiska Prezesa Rady Ministrów było dla wielu osób w tym dla mnie zaskoczeniem. Pomimo tego postanowiłem wypełnić moją misję najlepiej jak potrafię. Priorytetem mojej polityki zagranicznej było i jest rozszerzanie grona naszych partnerów w mikroświecie, także poprzez zacieśnianie relacji z niesłusznie w ostatnim czasie atakowanym Kompasem Pollinu, dążącym do głębszej integracji z naszą społecznością. Jako premier chciałbym także dążyć do zwiększenia naszego potencjału obronnego opierając je na dwóch filarach Pakcie Achkovskim i Przymierzu Narodów, a dążenie do członkostwa w drugiej z tych organizacji powinno być strategicznym celem naszej polityki zagranicznej. W polityce wewnętrznej poza stworzeniem z pomocą Wysokiej Izby rejestrów stacji radiowych i telewizyjnych, oraz systemu sprzedaży nieruchomości przy wsparciu samorządów, powinniśmy się skupić na reformie naszego systemu politycznego, tak aby nadać mu większej atrakcyjności. Sposoby by to osiągnąć sprawdzone zostaną na poziomie zażądanych przeze mnie prowincji tj. Dystryktu Wojskowego Klindii i Komarchii Nordackiej. Niech żyje Nordata (Państwo)!

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Dziękuję za wygłoszenie exposé. Było co prawda około godziny po upływie terminu, doszły do mnie jednak drogą prywatną informacje o trudnej sytuacji irl Pana Premiera @Piotr Jankowski, ufam, że również NSF przychyli się do tej interpretacji i odstąpi od wyciągania jakichkolwiek konsekwencji.

Przechodzimy jednak do kolejnego punktu, jakim jest 1 doba na pytania ze strony Kongresmenów. Potem nastąpi głosowanie nad wotum zaufania.

 

Zacznę od siebie. Mówi Pan, że zamierza oprzeć naszą obronność na Pakcie Achkovskim oraz Przymierzu Narodów, ale jednocześnie, że należy wspomóc Kompas. W tym samym czasie kraj, który zapoczątkował lawinę niekonstruktywnej krytyki na lokację Kompasu to właśnie Voxland, główny pomysłodawca a obecnie członek Przymierza. Do tego dochodzi kwestia członkostwa ZKRR w rzeczonej organizacji. Jak zamierza Pan pogodzić kwestię obu tych sojuszy? Jaką widzi Pan korzyść w dołączeniu do Przymierza? W przypadku ewentualnego - nie daj Jahwe - konfliktu między oboma organizacjami, po której stronie opowie się FN pod pańskimi rządami?

[Piotr Jankowski]

Szanowny Panie Spikerze!

Serdecznie dziękuję za pytania! Kwestia sprzeciwu Voxlandu wobec lokacji Kompasu jest już na szczęście zamkniętą przeszłością, natomiast samo członkostwo ZKRR  w Przymierzu Narodów w żaden sposób nie podważa korzyści płynących dla nas z możliwości dołączenia do tej organizacji. Jeśli chodzi o przytoczoną przez Pana ewentualność konfliktu pomiędzy PA a PN, to pragnę zaznaczyć że jest to scenariusz niezwykle mało prawdopodobny, a nasze członkostwo w obydwu strukturach pomogłoby rozwiązać wszelkie ewentualne nieporozumienia. Jednak nawet w niezwykle mało prawdopodobnym przypadku nieodpowiedzialnego ataku członka jednego sojuszu na inny żaden z traktatów nie nakłada na nas obowiązku wspierania zbrojnej agresji któregokolwiek ze członków, co jak wieżę nigdy nie będzie mieć miejsca.