Po rozmowie z bliskimi i po konsultacji z Henrykiem Ziemiańskim oraz moją kochanką z młodzieńczych lat, podjąłem odpowiedzialną decyzję o wydaniu niniejszego oświadczenia. Robię to, aby raz na zawsze położyć kres plotkom i spekulacjom o korzeniach mojego prawowitego biologicznego syna Henryka Ziemiańskiego. To oświadczenie wydaję mając na względzie dobro Henryka i rodzinną przyzwoitość, uczciwość oraz szczerość.
OŚWIADCZENIE
Ja, Kamiljan de Harlin von Wespucci la Sparasan, przyznaję wobec społeczeństwa i organów władzy, że jestem biologicznym ojcem Henryka Ziemiańskiego, urodzonego dnia 25 lipca 1961 roku w Ampraczy. Henryk Ziemiański jest owocem mojego romansu z Lucyną z domu Szczęsnej.
Lucyna Szczęsna z przyczyn osobistych oraz społecznych, jakie panowały w latach sześciesiątych XX wieku w Ampraczy, zdecydowała się nie ujawniać mojego ojcostwa i wychowywać Henryka jako syna Karola Ziemiańskiego, z którym zawarła związek małżeński po zakończeniu naszej relacji.
W związku z powyższym, niniejszym uznaję Henryka Ziemiańskiego za mojego prawowitego syna. Zwracam się z prośbą do władz II Federacji Nordackiej o odnotowanie tego faktu w spisie rodzin.
Arcydemon wojny, Khorne, wybuchł tak wielkim gniewem na moje proroctwa, że sama jego aura wściekłości wgniotła mnie z impetem w ziemię. Siła uderzenia była tak potężna, że przebiłem się na samo dno lądolodu, na którym stoi stolica Imperium Chaosu. Odnalazłem się wówczas w lochach Khorna, gdzie orędownicy pokoju, spokoju i przyjaźni byli doprowadzani do obłędu niewyobrażalnymi torturami. Widziałem cele więzienne zbudowane z czystej energii nienawiści, w których wszystkie kąty miały więcej niż 180 stopni, a i tak tworzyły jakimś cudem zamkniętą przestrzeń. Samo patrzenie na te oszalałe struktury wywoływało we mnie niewyobrażalne cierpienie, nie wspominając o rzeczach, którym poddawani byli osadzeni - na samo ich wspomnienie skręcam się z bólu.
