Debata prezydencka Zrzędnika Całodobowego

[Kamiljan de Harlin]

Szanowni Państwo!

Nazywam się Witer Sralin i w imieniu Zrzędnika Całodobowego poprowadzę dzisiejszą debatę prezydencką. Spotykamy się w pierwszych dniach kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi. W nadchodzących wyborach wybierzemy ósmego już Prezydenta II Federacji Nordackiej. Przypomnijmy genezę tych wyborów - Kongres II Federacji Nordackiej 18 marca zastosował konstytucyjne narzędzie impeachmentu wobec VII Prezydenta Federacji Bolesława Kirianóo. Zdaniem Kongresu: Prezydent nie czuwał nad przestrzeganiem Konstytucji, praw człowieka i praw obywatela, zaniehał stania na straży trwałości i stabilności kraju oraz zaniedbał dobre imię i wizerunek II Federacji Nordackiej na arenie międzynarodowej.

Znając już okoliczności wyborów, możemy przejść do zapoznania się z zasadami debaty. Na prowadzoną przez redakcję Zrzędnika Całodobowego debatę zostali zaproszeni wszyscy kandydaci, którzy zgłosili się do wyborów. Jednakże swój udział w tym wielkim wydarzeniu potwierdził do tej pory jedynie kandydat Bolesław Kirianóo von Hohenburg. Pomimo tego, dalej liczymy na pojawienie się na arenie kandydata na Prezydenta, obecnego Kongresmena, Augusta de la Sparasana. Omówmy teraz dokładnie zasady... Redakcja Zrzędnika Całodobowego zada kandydatom kilka pytań z różnych bloków tematycznych. Przejście do następnego bloku tematycznego wymaga, aby którykolwiek z kandydatów odpowiedział na zadane pytania. W ramach jednego bloku padnie równocześnie kilka pytań. Po wyczerpaniu się pytań z puli redakcji oraz udzieleniu przez któregokolwiek z kandydatów na wszystkie z tych pytań, przejdziemy do pytań od publiczności. Każdy Obywatel II Federacji Nordackiej będzie mógł zadać po jednym pytaniu na głowę. Pytania publiczności mogą być skierowane do wszystkich lub do jednego kandydata. 

Po upływie 1 godziny od padnięcia ostatniego pytania publiczności, debata zostanie zakończona. Zrzędnik Całodobowy uruchomi wtedy głosowanie, w którym Obywatele będą mogli ocenić występ każdego z kandydatów na debacie w skali od 1 do 6. Zwycięzcą debaty zostanie okrzyknięty ten kandydat, który uzyska wyższą średnią wyników. 

Po tym krótkim wprowadzeniu, możemy już oficjalnie rozpocząć Debatę Prezydencką Zrzędnika Całodobowego! Proszę kandydatów o przywitanie się z publicznością i krótkie przedstawienie swojej osoby. 

@Bolesław Kirianóo von Hohenburg@August de la Sparasan

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Szanowny Panie Sralin, Szanowna Redakcjo, Szanowni czytelnicy,

jestem Bolesław Kirianóo von Hohenburg, przeszły i przyszły Prezydent II Federacji Nordackiej. Poprzednio zdecydowałem się khandydować na urząd prezydencki w momencie poważnego kryzysu jesienią 2025, pierwszego z paru, które miały spaść na Nordatę (państwo). Udało mi się przeprowadzić Nordatę przez trudne okresy starć na linii centrala-państwa stowarzyszone, secesji Nan Di, upadku rządu Ordyńskiego i niepoprawnie przeprowadzonych wyborów do Kongresu. To, czego nie przetrwałem, to okres rządów Robingrena - zostałem uznany za zdrajcę za obronę swojego regionu przed bezprawnymi działaniami Premiera wynikającymi z chęci zemsty politycznej, z których się zresztą wycofał i za które przeprosił, i odwołał mnie Kongres. W czasie całej akcji z "secesją" Monarchii Kiryjskiej ani razu nie użyłem swych uprawnień Prezydenta aby przeszkodzić oponentom, ale cóż z tego, kiedy ego obecnej ekipy rządzącej musiało znaleźć swoje zadośćuczynienie.

Teraz powracam, żeby pokazać rządowi i Kongresowi, że Nordata, która wybrała mnie na swojego najwyższego przedstawiciela, nie zgadza się z arbitralną decyzją zielonego stoliczka kalkilistyczno-dobrigeńskiego. Wrócę do Pałacu, a jeśli znowu odwołają mnie z innego bzdurnego powodu, wygram ponownie. W czasach, kiedy po pierwszych działaniach Plejka mających na celu rozmontowanie pańśtwa nastała cisza, waluta norda gwałtownie spada, wychodząc z swojego historycznego peaku z mojej prezydentury, a obietnice "sprawczego" rządu pękają jedna po drugiej pod ciężarem rzeczywistości, przyda się u władz centralnych nieco pluralizmu. 

Nie dajmy domknąć systemu. Dziękuję.

[Kamiljan de Harlin]

Zacznijmy pierwszy blok pytań.

I BLOK - USTRÓJ PAŃSTWA

W tym bloku chcielibyśmy dowiedzieć się od kandydatów, jak wyobrażają sobie idealny kształt ustroju II Federacji Nordackiej. 

W Kongresie II Federacji Nordackiej znajduje się obywatelski projekt uchwały o referendum ustrojowym. Najbardziej dyskutowaną w tej sprawie kwestią jest pomysł zniesienia urzędu Premiera i przeniesienie wszystkich jego obowiązków na Prezydenta. Obywatele mieliby też zdecydować, czy i w jaki sposób miałaby się zmienić ordynacja w wyborach prezydenckich i parlamentarnych. Wśród pytań jest też kwestia tego, czy Prezydent powinien dalej dzierżyć prawo wetowania prac Kongresu?

W tym kontekście mamy następujące pytania:

1. Z którymi rozwiązaniami zaproponowanymi w referendum się Pan zgadza, a którym się Pan sprzeciwia? Dlaczego?
   
   
2. Kto powinien posiadać więcej władzy: rząd, Prezydent czy Kongres?
   
   
3. W jaki sposób zamierza Pan ustanowić balans sił oraz mechanizmy wzajemnej kontroli władzy ustawodawczej, wykonawczej, sądowniczej i samorządowej?
   
   
4. Jakie inne propozycje reform ustrojowych, jeśli w ogóle, ma Pan do przedstawienia?

 

[August de la Sparasan]

Proszę Państwa,

Ja się tu miałem nie pojawiać, bo wiedziałem, że z obecną opozycją dyskutować się nie da. I miałem rację. Ponownie mamy ten sam utwór w tej samej aranżacji, z tym samym autorem i wykonawcą. Nawet nie remiks, ani nie cover! Opozycja po prostu bezwstydnie się nie kryje - chce zniweczyć wysiłki tych, którym się chce - tak, nawet nie tylko reformatorów, ale wszystkich choćby chcących wykazać inicjatywę i na czele naszej wielkiej Federacji postawić ponownie tą samą osobę, którą Kongres odwołał z uzasadnionych powodów.

Drodzy Czytelnicy,

Nazywam się August de la Sparasan. Znacie mnie z pewnością, a ja nie pojawiam się tu, aby błagać o wybór mojej osoby - bo Nordatczyk ma własny rozum i umie poznać, który wybór jest tym właściwym. Jestem tu, by ocalić honor tej debaty, która mogłaby się zmienić w pośmiech na skalę kontynentalną, gdyby jedynym jej uczestnikiem był pan były Prezydent - piszę to słowo wielką literą z szacunku, ale nie dla osoby, tylko stanowiska. Pora zatem powstrzymać ten proces szambonurkowania kultury debaty publicznej. Czas reakcji jest na stanowisku, o które z dumą się ubiegam, sprawą absolutnie kluczową, dlatego zakładam, że odpowiem wcześniej od pana wielkiego-nie-całkiem-obecnego.

1. Jasnym jest, że przy referendum kluczowa jest wola Obywateli - każdy powinien zagłosować podłóg własnego sumienia. Jako Prezydent oczywistym jest, że będę przedkładał zdanie Obywateli ponad moje własne: bo Prezydent to nie szlachcic, nie monarcha, ale jedynie - aż - pierwszy z długiego szeregu sług Obywateli - pierwszy sługa państwa. Zatem zgodzę się ze wszystkich, co w tymże referendum postanowią Obywatele.

2. Tak jak już wyżej wytłumaczyłem, Obywatele powinni posiadać najwięcej władzy - organ, któremu tą władzę powierzą, czy to Premier, Prezydent, czy Kongres - musi podlegać ich nieustannej kontroli - nie jest to bowiem tylko przywilej, ale przede wszystkim służba.

3. To postanowione będzie już po wynikach referendum. Na razie dyskutowanie o tym bez oparcia w faktach jest jedynie jałową stratą czasu Czytelników.

4. Czego tylko ode mnie Obywatele zażądają, a przede wszystkim, co będzie dla nich najlepsze - wdrożę.

[Kamiljan de Harlin]

Dziękujemy Kongresmenowi Augustowi de la Sparasan za przybycie na debatę. Tym sposobem będzie ona zdecydowanie ciekawsza. W związku z tym, że udzielił Pan odpowiedzi na pytania pierwszego bloku, możemy zadać pytania kolejnego. 

II BLOK - BEZPIECZEŃSTWO INFORMATYCZNE

Społeczeństwo nordackie tkwi w niepokoju, ponieważ niejasny jest stan prawny naszych systemów informatycznych.

Na mocy ratyfikowanego przez Związek Winkulijski, II FN, Monarchię Kiryjską, Mokrzyny i Imperium Nandyjskie Traktatu o Nordackiej Unii Informatycznej, systemy informatyczne Nordaty zostały umiędzynarodowione i wywłaszczono z nich prywatną firmę - Nordackie Konsorcjum Informatyczne. Nasze forum, strona główna i wszystkie moduły przestały być własnością prywatnej firmy, a stały się własnością Nordackiej Unii Informatycznej, nowego międzynarodowego podmiotu złożonego z przedstawicieli państw-sygnatariuszy traktatu.  Zdaniem wielu osób, Nordackia Unia Informatyczna nie spełniła swojej roli i stała się aparatem opresji oraz ograniczania swobody twórczej informatyków.

Głośnych echem odbiła się lutowa decyzja Rady NUI o zwolnieniu Kaspara Waksmana z funkcji Technika NUI oraz odebraniu mu wszelkich uprawnień administratorskich z powodu sygnałów o planowanym zamachu terror-informatycznym i groźbach rozwalenia forum.

Wkrótce potem dowiedzieliśmy się o zakończeniu współpracy przez NUI z Damiano Robingrenem - Rada Nordackiej Unii Informatycznej oskarżyła go o nadużycie uprawnień administratoskich do skasowania wątku na forum. Rzeczonym wątkiem jest Raport Czerwona Gwiazda, który ujawniał tajną współpracę Ligi Innowacji Strategicznych z Elisą Mitchell. 

Natomiast przed kilkoma dniami Kongres II Federacji Nordackiej uchwalił specustawę o systemach informatycznych II Federacji Nordackiej. Według niektórych osób taka ustawa jest całkowicie nielegalna i niezgodna z ratyfikowanym Traktatem o Nordackiej Unii Informatycznej. Dochodzimy do momentu swoistego dualizmu prawnego, gdzie funkcjonowanie tych samych systemów informatycznych regulują dwa różne dokumenty. 

Materiały źródłowe: 

• Ustawa specjalna o systemach informatycznych II FN
  
  
• Traktat o NUI
  
  
• Obrady Rady NUI
  
  
• Uzasadnienie zwolnienia Robingrena
  
  
• Operacja Czerwona Gwiazda

Wzbogaceni wiedzą o ten wstęp, zadaję następujące pytania:

1. Czy Ustawa specjalna o systemach informatycznych II Federacji Nordackiej rzeczywiście stoi w sprzeczności z Traktatem o NUI, czy jest może jego dopełnieniem?
   
   
2. Czy zasadne były decyzje Rady Nordackiej Unii Informatycznej o zwolnieniu Techników Waksmana i Robingrena?
   
   
3. Gdzie według Pana leży granica między suwerennością II Federacji Nordackiej nad własnymi systemami a niezależnością całej Nordackiej Unii Informatycznej, która zrzesza również inne, mniejsze państwa?
   
   
4. Czy wewnętrzne rozgrywki polityczne nie zagrażają bezpieczeństwu informatycznemu państwa? W jaki sposób zamierza Pan oddzielić bieżące spory polityczne od systemów informatycznych?

[August de la Sparasan]

1. Tu, proszę wybaczyć, panie Redaktorze, pytanie wydaje mi się sformułowane dość myląco. Wydaje się jakże trudnym moralnie zagadnieniem wymagającym wielowątkowej analizy, podczas gdy wystarczy przestawić szyk i mamy prawdziwe, proste zagadnienie: "Czy Traktat NUI stoi w sprzeczności z Ustawą specjalną o systemach informatycznych II Federacji Nordackiej?" - a odpowiedź jest równie banalna i oczywista, dla niejednego z Szanownych Czytelników może się nasunąć jakże instynktownie - "Nie". Należy więc zmienić Traktat NUI, aby, po długim czasie bycia imbogenną aberracją systemu prawnego Nordaty, był wreszcie legalny.

2. W obecnej sytuacji jasnym jest, że zostały one podjęte pod wpływem chwili, pochopnie i na podstawie poszlakowych dowodów. Wymagają tym samym powtórnej weryfikacji przez niezależną komisję.

3. Granicę trzeba wyznaczyć jasno. Federacja jest gospodarzem. Inne państwa to goście. Role muszą być jasno wydzielone. Jeśli gość jakkolwiek obrazi gospodarza, jego własność tudzież jego rodzinę, oczywistym staje się, że nie może dłużej korzystać z jego gościnności.

4. Najlepiej będzie trwale zabezpieczyć systemy od politycznych rozgrywek, powierzając je jednej osobie, cieszącej się powszechnym zaufaniem, co do której nie będzie wątpliwości, iż nie wykorzysta tej władzy przeciw Obywatelom - czyli przeciw państwu.

Teraz, Drodzy Czytelnicy, pozwolę sobie poczekać na pana niezasłużonego pretendenta do łaski Nordatczyków. W końcu ktoś, kto ubiega się o urząd Prezydenta, musi okazywać życzliwość maluczkim.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

I BLOK

1. Przytłaczająca większość pytań referendalnych została wyciągnięta z czapy i nie odpowiada w najmniejszym stopniu stanie debaty publicznej. Warto również zauważyć, że wiele pytań jest sformułowanych w sposób dziwnie specyficzny, wręcz tendencyjny, np. w trzecim, w którym możemy wybrać między 5, 20 a 108 jako pełną ilość sił głosu w Kongresie, gdyby takowe się w nim pomyliły. Dużym błędem jest też dawanie tak wielu wszechstronnych zagadnień w jednym głosowaniu, bo możemy otrzymać wiele kombinacji wyników, w którym poszczególne odpowiedzi nie będą ze sobą kompatybilne. Jestem pewien, że Obywatele odrzucą te bzdurne pomysły.

2. Kongres, mimo wszystko. Mimo khandydowania na urząd prezydencki nie zamierzam postulować systemu prezydenckiego tylko po to, żeby zagarnąć jak najwięcej władzy, bo po prostu w niego nie wierzę. Za każdym razem, kiedy większość odpowiedzialności za FN spadało na jedną tylko osobę, nie kończyło się to zbyt dobrze. Prezydent ma być reprezentantem i pośrednikiem Nordatczyków w kontaktach z Rządem.

3. Przede wszystkim trzeba wykreślić przepis o odwoływaniu Prezydenta przez Kongres, gdyż jest to oczywiste naruszenie trójpodziału władzy, widoczne dopiero teraz, gdy pojawił się odpowiednio cyniczny Premier, by go użyć. W jaki sposób Prezydent ma być głosem Nordaty, jeśli jest jedną uchwałę od bycia odwołanym przez zupełnie inny ośrodek władzy? Czy wtedy Prezydent nie staje się przedłużeniem ramienia Kongresu?

4. Optuję zwłaszcza za reformą sądownictwa - musimy zwiększyć rolę Sędziów Federalnych względem Najwyższego, tak, żeby rzeczywiście mogli wspierać go w czasie nieaktywności. Należy również powołać coś w rodzaju "ławy przysięgłych" złożonej z obywateli, która orzekałaby w mniejszych sprawach. Zwiększyłoby to wzajemną odpowiedzialność obywateli względem siebie nawzajem i utworzyło faktycznie sprawne sądownictwo, o które bijemy się od dwóch ponad lat, a którego mimo wielu pomysłów wciąż nie osiągnęliśmy.

 

II BLOK

1. Tak, stoi w sprzeczności. Nie twierdzę, że nie jest dopełnieniem, ale jest zdecydowanie dopełnieniem do którego Kongres nie miał prawa, nielegalnym. Nie wiem jak prościej mogę to już wyłożyć: pojedyncze państwo nie może tak po prostu jednostronnie "dookreślić" Traktatu podpisanego przez wiele państw. Ustawa nie dotyczy także jakichś specjalnych, typowo efeńskich systemów w ramach NUI, tylko przestrzeni wspólnej, użytkowanej przez wszystkich. Najpierw Robingren wyskoczył z jakąś Kartą Zmian Traktatu NUI, a jak mu wytłumaczyłem, że nie za bardzo da się jednostronnie zmieniać prawo międzynarodowe to się wycofał, teraz powracając z swoim rządem z ową nieszczęsną specustawą. Jej treść może i nawet być w porządku, ale charakter jej uchwalenia z pewnością nie jest legalny.

2. Owszem. O ile w kwestii Waksmana można pewnie wysuwać wątpliwości, gdyż była to kumulacja całokształtu jego "twórczości" i wielokrotnego grożenia uszkodzeniem systemów przy różnych okazjach, o tyle kwestia Robingrena pozostaje jasna - bezprawnie i po cichu usunął niewygodny dla siebie wątek forumowy. Bronił się, że to tylko porządki w działach rządowych, ale tych "porządków" nie mógłby wykonać, gdyby był Premierem, a nie był adminem - stąd jest to oczywiste admin abuse.

3. Jakimi własnymi systemami? II Federacja oddała systemy pod międzynarodowy zarząd. Jeśli Rząd ma z tym problem, niech jego przedstawiciel w Radzie NUI zaproponuje zmianę Traktatu, a Rada niech to przegłosuje.

4. Zagrażają, niestety w wyniku ustawicznej eskalacji konfliktów politycznych na pole informatyczne ze strony Rządu. Ja sam będę działać tak, jak działałem zawsze: w przeciwieństwie do strony rządowej NIE BĘDĘ karać informatycznie za sprawy polityczne. Waksman przez lata psuł nam krew, a jednak nigdy nie ograniczyliśmy jego uprawnień administratorskich, stało się to dopiero wtedy, gdy jego działania przeszły właśnie na pole informatyczne, identycznie z Robingrenem. Wystarczy trochę RiGMu i Łaski Jahwe.

[Kamiljan de Harlin]

III BLOK - KRYZYS KIRYJSKI

Przypomnijmy: Kongres drogą uchwały zastosował artykuł 83 Konstytucji, by przejąć kontrolę nad dyplomacją Monarchii Kiryjskiej, w związku z oskarżeniami o ingerencję MK w wybory w sąsiedniej Winkulii. Oponenci rządu podnoszą, że zastosowano odpowiedzialność zbiorową całego regionu za prywatne działania pojedynczych osób, które nie korzystały z państwowych narzędzi. Kryzys ostatecznie rozwiązano poprzez dojście strony kiryjskiej i rządowej do porozumienia. Monarchia Kiryjska wycofała się z planów opuszczenia II Federacji Nordackiej w zamian za uchylenie przez rząd uchwały odbierającej MK prawo do prowadzenia polityki zagranicznej.

• 
  Do Pana Augusta de la Sparasana: Panie Kongresmenie, czy użycie tak potężnego narzędzia konstytucyjnego przeciwko całemu regionowi było w pełni uzasadnione? Czy nie uważa Pan, że to właśnie ten krok władz centralnych sprowokował radykalną odpowiedź oponentów? Jak uzasadnia Pan swój głos w Kongresie za przejęciem przez władze centralne dyplomacji kiryjskiej?
  
  
• 
  Do Pana Bolesława Kirianóo von Hohenburg: Panie Kirianóo, w odpowiedzi na ten ruch rządu zainicjował Pan referendum nad wystąpieniem Monarchii Kiryjskiej z II Federacji Nordackiej, co stało się jednym z powodów Pana impeachmentu. Dlaczego, pełniąc urząd Prezydenta, wybrał Pan groźbę secesji, zamiast drogi złożenie skargi na Pana zdaniem bezprawne działanie Kongresu do Najwyższego Sądu Federalnego, co wyraźnie umożliwia Konstytucja?

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Z dwóch powodów. Po pierwsze, nie wiedzieliśmy, czy i kiedy NSF zajmie się tą sprawą - gdyby korzystny wyrok zapadł po paru tygodniach czy miesiącach, nasz wyraz sprzeciwu byłby praktycznie niezauważalny dla opinii publicznej. Po drugie, chcieliśmy dać Rządowi jasny sygnał: sądzić to się możemy o błahostki; jeśli zaś naruszacie bezprawnie prawa, na których wchodziliśmy do II FN, to bardzo szybko możemy z niego wyjść, przynajmniej dopóki się nie opamiętacie. Niczego nie żałuję i powtórzyłbym to, gdyby okoliczności sądowe miały by być takie same. 

[August de la Sparasan]

Panie Kongresmenie, czy użycie tak potężnego narzędzia konstytucyjnego przeciwko całemu regionowi było w pełni uzasadnione? Czy nie uważa Pan, że to właśnie ten krok władz centralnych sprowokował radykalną odpowiedź oponentów? Jak uzasadnia Pan swój głos w Kongresie za przejęciem przez władze centralne dyplomacji kiryjskiej?

Szanowny panie redaktorze, Drodzy Czytelnicy,

Czasem w imię dobra państwa i dobrą ogółu, dobra obywateli, trzeba podejmować trudne decyzje. Nierzadko wskutek takich działań będzie pewna grupa osób, która zostanie przez nie poszkodowana - słusznie lub nie. Niemniej jasnym jest, że regionom trzeba przypominać, że mimo naprawdę szerokiej autonomii, jaką im dajemy, nadal są częściami II Federacji Nordackiej - i dla ją muszą stawiać na pierwszym miejscu. Czasem trzeba im pomóc, gdy zmierzają ku katastrofie, nawet, jeśli wąska grupka osób tego nie chce.