Cerkiew Kiryjska pw. Proroka Moeela Kriakila

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Spirytusow poznając imię Boga zniszczył swój ołtarz niewiedzy na wzgórzu znanym odtąd jako przeklęte. Czy i ty, przystępując do braci kapłańskiej niszysz ołtarze waszej niewiedzy, złości, żądz i pychy, czy rozbijasz je wstępując na wzgórze błogosławione, gdzie od pokoleń kapłani urzędują?

[August de la Sparasan]

Rozbijam, wstępuję.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Czy przysięgacsz służyć Ludowi i Bogu naszemu, Jahwe, zawsze i wszędzie; posługiwać Przenajświętszemu Kościołowi; chrzcić, żenić, wyświęcać i grzebać; święcić i składać ofiary; wykazywać w każdy czas posłuszeństwo Patriarchatowi i swym przełożonym, w razie potrzeby sądzić i mediować, iść na krańce świata, a nadto wszystko: zachować przewodnictwa Jahwe?

[August de la Sparasan]

Przysięgam.

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Borys zbliżył się, uroczyście kropiąc Augusta świętą wodą allakohol. Akt ten został nagrodzony gromkimi brawami ze strony oddalonych nieco gapiów. Następnie zdjął mu czapkę, z podręcznego woreczka wyjmując sadzę, którą następnie posypał mu na głowę. Podobny rytuał uczynił z popiołem, który wylądował na jego uszach. Patriarcha zdawał się być zadowolonym z dzieła, gdyż przywołał jednego z ofiarników, co by podał mu pas, podobny do swego własnego, a także kij, nieco tylko od borysowego mniej okazały. Wręczył te przedmioty wyświęcanemu, by po chwili zakrzyknąć:

Oto kapłan Kirymu! Bravo Drugopowołaniowiec x-Augustus Helmut Lew Istvan Visarionowicz von Hagsen de la Sparasan de Harlin Pasha Hurrdur Iszsza!

[August de la Sparasan]

Potem August(us) zgodnie z tradycją złożył ofiary (nie takie ludzie, niech się noffi nie obawiają).

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

Nastał czas zabaw i ogólnej wesołości, w której wierni i zwykli przechodnie zostali dopuszczeni nieco bliżej do cerkwi. Wszyscy gratulowali i bili bravo Linitiarowi-Prezydentowi, ktoś nawet wręczył mu zapas betonówki. Patriarcha rozluźnił się nieco, pozwalając sobie na odtańczenie makareny na środku placu. Cały Lud radośnie pląsał, świętując ten udany mariaż religii i polityki.