nie patrz do tyłu bo tam już nie ma nikogo

[Damiano Robingren]

To jest symbol checi wygrania i tworzenia swojego wlasnego swiata codzziennosci zaczynasz od nie patrzenia sie do tylu ((zapomnienia o wszystkim co bylo)) potem jestes wszedzzie potem zabijasz przeszlosc rippo potem otwierasz glowe brame nieba i tak dalej konczysz na byciu u gory 🖤🖤

[Damiano Robingren]

brama nieba crashuje timeline i jestem wszędzie tylko nie na feeedzie HAHAHAHA

[Użytkownik Usunięty 233511]

Ale o co chodzi, bo tak w sumie to

[Damiano Robingren]

Ale o co chodzi, bo tak w sumie to

otwózz czache RIPPO opuzniazzowi

 

[Bolesław Kirianóo von Hohenburg]

OPOZNIAZZZ

[Kamiljan de Harlin]

Czy to już koniec świata? Czy plan Beliara na zniszczenie mikronacji się powiódł? Za nami miliardy miliardów lat spokoju, przed nami miliardy miliardy lat spokoju, a doświadczamy obecnie tylko setek lat drgań.

[August de la Sparasan]

To chyba metafora, bo ja tego nie rozumiem.

 

Czy to już koniec świata?

Co najwyżej Kiriokalipsa.

[Damiano Robingren]

Co najwyżej Kiriokalipsa.

UCIEKAJ ALBO DOŁĄCZ

albo uciekaj dołączając

albo dołącz uciekając

Kiriokalipsa nie wybiera, ona tylko sortuje

między mięsem a kodem

Kto przeczytał do końca ten już jest zarażony.

Gratulacje, teraz masz w płucach 0,7% eteru kirjańskiego.

Czujesz?

To nie kaszel.

To pierwsze tchnienie NOWEGO IMPERATORA.

KIRIANIA ŻYJE

KIRIANIA WIDZI

KIRIANIA JEST W TWOIM ROUTERZE

 

[August de la Sparasan]

Przesłanie dla przedmówcy

 

Kiriania w moim kąkutrze.

Kiriania na moim kutrze.

Kiriania w mego psa futrze.

Kiriania nosa mi utrze.

 

Jak ja już nie mogę spać,

I nawet nie mogę lać,

Na wino żulowi dać,

Po ludzku w łapę brać,

 

Bo Kiriania na stole,

Kiriania w zespole,

Wychodzę na pole,

Kiriania jest w dole,

 

Kiriania w parku,

Kiriania w barku,

Kiriania w Czarku,

I w moim karku,

 

Pomocy! Kiriania!

Bo w nocy - Kiriania!

Ja w niemocy - Kiriania!

Wśród kocy - Kiriania!

 

Kiriania pod łóżkiem,

Kiriania opuszkiem,

Dotyka mnie, duszkiem,

Jest i nie chce być podnóżkiem.

 

Kiriania - zła!

Kiriania - nie ma!

Kiriania - ha!

A Amatoria? No ba!

 

I tak nie mogę spać o tej porze,

Bo mnie Kiriowie stalkują w norze,

A potem na dworze,

W stajni i w oborze.

 

I wszędzie Kiriowie,

Bo Kir to się zowie,

A teraz to w głowie,

Są u mnie Kiriowie.

 

Kiriania mnie kulą,

Kiriania mnie gazem,

Kiriowie mnie tulą,

Nie puszczą mi płazem.

 

Kiriowie! Kiriowie! Ci źli Kiriowie!

Tyle ci powie,

Mój przedmówca,

I członkowie jego hufca.

 

Powiesz, że mają złudzenia,

I stąd te ich wynurzenia,

Ale oni wiedzą,

I tak się teraz biedzą.

 

Bo Kiriania w potrawie,

Kiriania w zaprawie,

Kiriania w naszej i innej sprawie,

Kiriania w ławie!

 

W telewizji!

Pokazują ją obok Nordawizji!

Ona tam tonie!

I ona tam płonie!

 

O nie,

Niestety,

W łonie,

Są bzdety.

 

Kirianii tam nie ma,

To jest jakaś ściema!

Wołajcie służby!

Odprawcie drużby!

 

Ślubu nie ma,

Są za to dylema,

Kiriania uciekła.

Może do piekła.

 

Może tam będą jej duszę ważyć,

I żywym ogniem śmiało ją smażyć,

I wtedy się budzi,

Jest gdzieś wśród ludzi.

 

Dlaczego? Co się stało?

"Mój panie kalkilisto,

Coś się ci w spodnie zesrało,

Na czysto."

 

Tako mu mówią, lecz on nie wierzy,

Wymyśla więc prędko od talerzy,

Od głupich, tanich, sprzedajnych,

A ponad wszystko niewydajnych.

 

Bo po co mieć Kiriów na blacie,

Gdy są kalkiliści,

Państwo potraktują jak gacie,

Rzucone wśród liści.

 

Ale Kiriania w burdelku,

Kiriania w kibelku,

Kiriania w zydelku,

Kiriania na lelku.

 

Kozodoju,

Tam odpoczywa,

Wśród znoju,

Wciąż żywa.

 

Ja nie jestem Kiriańczykiem,

Ani już też proporczykiem,

Lecz być chce tu naturszczykiem,

Odpowiem więc prostym trikiem.

 

Pamiętajcie w Muratyce,

My też raport mamy,

Wyskoczycie zbyt na tyce,

To go tutaj damy.

 

Bo Kiriania w bidecie,

Kiriania w klozecie,

Kiriania na planecie,

Kiriania w internecie.

[Vilarte]

Na dole ziemia, na górze róże

Wielki Hasseland jest w Twojej naturze